Εκδηλώσεις-Δραστηριότητες

Γεώργιος Μαντζαρίδης*, Η φύση της αρετής κατά τον άγιο Ευστάθιο Θεσσαλονίκης * Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/georgios-mantzaridis-diavathmisi-diarthrosi-christianikou-kathikontos-kata-ton-agio-efstathio-thessalonikis/ Η άνεση είναι διαβρωτική για τη ζωή των πιστών και οδηγεί στην απώλεια. Γι’ αυτό και η αποτροπή των πιστών από τον άνετο και τρυφηλό βίο είναι γενική. Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος […]

Από το βιβλίο του Ι.Μ. Χατζηφώτη, «Από το Βυζάντιο στο Νέο Εληνισμό» (εκδόσεις Κάδμος), κεφάλαιο, «Ευστάθιος Θεσσαλονίκης ο Κατάφλωρος, Σχολιαστής και διδάσκαλος Ομήρου, Πινδάρου κ./ά. αρχαίων συγγραφέων στην Πατριαρχική Ακαδημία τον 12ο αι. Ο σχολιαστής του Ομήρου Ο Άγιος Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, όπως ο ιερός Φώτιος και ο Καισαρείας Αρέθας, συνδέεται με τη διάσωση της αρχαίας

 Νίκου Α. Ματσούκα Η διδασκαλία του Νικολάου Καβάσιλα για τα μυστήρια της Εκκλησίας Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/nikos-matsoukas-o-nikolaos-kavasilas-mestos-kai-romaleos-theologos-tou-14ou-aiona-apantaei-afthormita-kai-amesa-stin-taragmeni-epochi-tou/ Β’ Ο Νικόλαος Καβάσιλας με την ειρηνική του θεολογία, κάνοντας, όπως είπαμε, πολεμική, δίχως πόλεμο, είναι κατά σαφή τρόπο αντισχολαστικός. Γνώριζε εξάπαντος τα σχολαστικά ρεύματα της εποχής, τα οποία άλλωστε είχαν εισβάλει από καιρό στο Βυζάντιο και εν

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος Υπόμνημα στη Β’ Προς Θεσσαλονικείς Επιστολή (Ομιλίες Α’ – Ε’) Ομιλία Α’ Υπόθεση 1. Στην προηγούμενη επιστολή είπε [ο Απόστολος Παύλος], «ευχόμαστε νύχτα και μέρα να σας δούμε και αδημονούμε», και «μείναμε μόνοι στην Αθήνα και έστειλα τον Τιμόθεο», δηλώνοντας μ’ όλα αυτά τον πόθο που είχε να παραβρεθεί κοντά τους. Επειδή

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος Υπόμνημα εις την προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του Αποστόλου Παύλου Ομιλία Ζ΄ (Α΄ Θεσ. 4,13-14) «Δὲν θέλομε όμως νὰ ἀγνοῆτε, ἀδελφοί, γιὰ τοὺς πεθαμένους, γιὰ νὰ μὴ λυπῆσθε, ὅπως καὶ οἱ ἐθνικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλπίδα». «Δεν θέλομε όμως να αγνοήτε, αδελφοί, για τους πεθαμένους, για να μη λυπήσθε, όπως και οι

69. Αφού έφυγε από την Ναύπακτο, διέσχισε την Ελλάδα και έφτασε σε κάποιο μέρος του Ιλλυρικού. Αρρώστησε αλλά όχι βαριά. Του φάνηκε καλό, με φώτιση Θεού, να δώσει στον Κολούμβο μια παρακλητική επιστολή και να τον στείλει στον αυτοκράτορα.  Κι αφού τον προέπεμψε, πήγε στην πόλη των Θεσσαλονικέων.  Μέσα δεν μπήκε αλλά προτίμησε καλύτερα να

Ο Φιλόθεος Κόκκινος (1300 – 1379) είναι για τον ησυχασμό το εκκλησιαστικό αντίγραφο του αυτοκράτορος Ιωάννη Καντακουζηνού, διότι, όπως εκείνος τον είχε επιβάλει πολιτικώς, αυτός τον επέβαλε εκκλησιαστικώς. […] Η διστακτικότης του ωρισμένες στιγμές προκαλούσε τα παράπονα του Γρηγορίου [του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, αργότερα αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης], ουσιαστικά όμως παρέμενε αφωσιωμένος στις απόψεις του. Όχι μόνο

Μεγάλη Παρασκευή Οὐ φέρω βλέπειν σε Σταυρῷ τεταμένον, Μήτηρ ἡ σὴ Παμβασιλεῦ ἀνεβόα, ὃν ὑπὲρ φύσιν τέτοκα Υἱὸν καὶ Θεόν· οἶδα γάρ σου Δέσποτα, τὸ φιλάνθρωπον οἶδα, ὅπως πάσχεις ἕνεκα, τῆς βροτῶν σωτηρίας· ἀλλ᾽ οὖν οὐ σθένω Τέκνον μητρικάς, φέρειν ὀδύνας, Σταυρῷ καθορῶσά. Ύμνος Αγίου Ιωσήφ Υμνογράφου