Γιορτάζει στις 28 Μαΐου και την Ζ’ Κυριακή από του Πάσχα Ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν ένας από τους Πατέρες που συμμετείχαν στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, κατά την οποία καταδικάστηκε η αίρεση του Αρείου. Ο Άγιος μετείχε ενεργά στον αγώνα του Μεγάλου Αθανασίου κατά των Αρειανών. Αυτό πιστοποιείται και από τον ίδιο τον Άγιο Αθανάσιο, […]
Κεφ. 6. Τακτοποίηση πατρικής κληρονομίας Αυτό μόνο τον στενοχωρούσε και τον κατέτρωγε, το ότι δηλαδή υπήρχε ακόμη η περιουσία του [του Αγίου Πορφυρίου μετέπειτα Επισκόπου Γάζης] και δεν πουλήθηκε και δεν διαμοιράστηκε στους φτωχούς, σύμφωνα με τον ευαγγελικό λόγο (πρβλ. Ματθ. 19, 21). Αιτία που δεν έγινε αυτό ήταν το ότι, όταν έφυγε από την
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα η αιθέρια μορφή του ωραίου στην όψη και εύμορφου στην ψυχή Αγίου Αλεξάνδρου του Δερβίση, του εκ Θεσσαλονίκης, έρχεται να μας θυμίσει πόσο αναπάντεχα μπορεί να εξελιχθεί η ζωή ενός ανθρώπου. Ενός ανθρώπου καλών προθέσεων που η πορεία της ζωής του μπορεί να λάβει δυσοίωνη, ζοφερή πορεία και, όμως, εν τέλει,
Ο Φιλόθεος Κόκκινος (1300 – 1379) είναι για τον ησυχασμό το εκκλησιαστικό αντίγραφο του αυτοκράτορος Ιωάννη Καντακουζηνού, διότι, όπως εκείνος τον είχε επιβάλει πολιτικώς, αυτός τον επέβαλε εκκλησιαστικώς. […] Η διστακτικότης του ωρισμένες στιγμές προκαλούσε τα παράπονα του Γρηγορίου [του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, αργότερα αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης], ουσιαστικά όμως παρέμενε αφωσιωμένος στις απόψεις του. Όχι μόνο
Εγκώμιον εις τον εν αγίοις πατέρα ημών Δαυίδ τον εν Θεσσαλονίκη (απόσπασμα) Κάποια γυναίκα έχοντας πρόβλημα με τα μάτια και έχοντας αποκτήσει γύρω από αυτά ανυπόφορους πόνους, και αφού εφάρμοσε όλες τις ανθρώπινες θεραπευτικές μεθόδους πάνω τους και έδωσε κάθε βοήθεια στα ευαίσθητα σημεία, πλησίασε τον μακάριο Δαβίδ και του εξέθεσε το πρόβλημα που
Γράφει ο διάκονος Μάρκος ο μαθητής του εκ Θεσσαλονίκης Οσίου Πορφυρίου Επισκόπου Γάζας: Γιατί πράγματι ήταν άμεμπτος άνθρωπος, πραότατος, ελεήμων, είχε το χάρισμα να αναλύει και να κατανοεί τη Θεία Γραφή και να διαλύει τα δυσνόητα χωρία της καλύτερα από κάθε άλλο (γιατί γνώριζε τα αρχαιοελληνικά γράμματα), απαντώντας και αποστομώνοντας άπιστους και κακόπιστους. Ήταν φιλόπτωχος,
Αλέξανδρος ο Άγιος Νεομάρτυς κατήγετο εκ της μεγαλουπόλεως Θεσσαλονίκης, οι δε γονείς του κατώκουν εις το Μοναστήριον της Λαοδηγίας, το καλούμενον Λαγωδιανήν [σημερινός ναός της Παναγίας Λαοδηγήτριας στην άνω πόλη]. Επειδή δε, ότε ήτο νέος, έτυχε να είναι ωραίος κατά την όψιν, δεν ήτο δυνατόν να μη πέση εις πειρασμόν, κατά την τυραννικήν συνήθειαν, την
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Δεκαπολίτης μετά το ταξείδι του στην Ρώμη γύρισε στη Θεσσαλονίκη από την οποία είχε περάσει και προηγουμένως, κατευθυνόμενος προς τη Ρώμη. Κατά το ταξείδι του προς τη Ρώμη και τον γυρισμό του από εκεί ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα. Όταν έφτασε στην Θεσσαλονίκη έμεινε κοντά στον ναό του Αγίου Μηνά. Ο
[..] Επειδή λοιπόν ο Κύριος ευδόκησε ώστε αυτή [η αγία Θεοδώρα] να υμνείται και να δοξάζεται από τα στόματα όλων των ανθρώπων γι’ αυτές τις θείες θαυματουργικές ενέργειες, ήταν πλέον πρέπον να αναστηλωθεί με ιεροπρέπεια εντός των ιερών περιβόλων και η εικόνα της, ώστε με την ανάλογη προσκύνησή της να προκαλεί το σεβασμό, να λατρεύεται
Απόσπασμα από τον θεολογικό διάλογο του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης με τους Τούρκους ο οποίος πραγματοποιήθηκε, ενώ βρισκόταν αιχμάλωτος στα χέρια τους. Σ’ αυτό το σημείο πάλι διέκοψαν οι Χιόνες*, ο δε προεδρεύων Παλαπάνος, αφού επέβαλε σιγή, είπε προς τον Θεσσαλονίκης [τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης]· «Σου παραγγέλλει ο αυθέντης να ειπής, πως
