Απόσπασμα από τον λόγο του Αγίου κατά την ενθρόνισή του, σαν σήμερα, στις 20 Μαρτίου του 1885 στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Φάρος της Μακεδονίας», στις 23 Μαρτίου του 1885, αριθμός φύλλου 928*. […] Έρχομαι εν τω μέσω υμών ουχί ίνα δώσω υμίν επαγγελίας λόγου, αλλ’ εν πλήρει συναισθήσει των υψηλών αρχιερατικών μου […]
Πρωτοπρ. Ιωάννου Σάββα Ρωμανίδου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος Έλληνες αντιπρόσωποι Λατίνων εις Σλαύους έναντι Φράγκων Παρ’ όλας τας οξείας περί του θέματος της Βουλγαρίας προκυψάσας διενέξεις μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και του φιλοφράγκου Πάπα Νικολάου του Α’, οι εν Κωνσταντινουπόλει υπεύθυνοι απεφάσισαν τελικώς να παραχωρήσουν την εκκλησιαστικήν διοίκησιν της Βουλγαρίας εις
Πρωτοπρ. Ιωάννου Σάββα Ρωμανίδου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος Έλληνες αντιπρόσωποι Λατίνων εις Σλαύους έναντι Φράγκων* Παναγιώτατε, Μακαριώτατε, Μακαριώτατοι, Σεβασμιώτατοι, Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί. Κατά τα μέσα του 9ου αιώνος ο Πατριάρχης και ο Αυτοκράτωρ της Κωνσταντινουπόλεως, εν συνεργασία μετά των τότε Ορθοδόξων Παπών της Πρεσβυτέρας Ρώμης ητοίμαζον μετά μεγάλης επιμελείας
Ο εξεικονισμός του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά εμφανίζεται πολύ νωρίς, ευθύς δηλ. μετά την εις Κύριον εκδημία του ή μετά την επίσημη κατάταξή του μεταξύ των Αγίων (1368). Η εποχή των Παλαιολόγων συνηγορεί στην περαιτέρω εξεικόνιση του Ησυχαστή Αγίου, αλλ᾽ όχι μόνον. Η θεολογία του Γρηγορίου Παλαμά είναι το πρώτον για την ανάπτυξη της αγιογραφίας
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Ομιλία 13 Την Πέμπτη Κυριακή των νηστειών όπου γίνεται λόγος και περί ελεημοσύνης Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/agios-grigorios-palamas-pote-i-nisteia-sou-tha-einai-san-peristera-pou-ferei-klado-elaias/ 11. Ο μέγας Παύλος γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς, τους προγόνους σας βέβαια, περί φιλαδελφίας, λέγει, «δεν έχετε ανάγκη να σας γράφω, διότι είσθε θεοδίδακτοι στο ν’ αγαπάτε αλλήλους». 12. Αφού λοιπόν ο Κύριος είπε
Η μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου τιμάται στις 14 Μαρτίου. Ο Άγιος μάρτυρας Αλέξανδρος που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, όταν τον κάλεσε ο βασιλιάς Μαξιμιανός να θυσιάσει στους ειδωλολατρικούς θεούς, αρνήθηκε, ενώ στη συνέχεια ανέτρεψε τα τραπέζια των σπονδών. Για τον λόγο αυτό ο Μαξιμιανός διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Προηγουμένως όμως, και ενώ ο Άγιος προσευχόταν,
Οι Άγιοι Αλέξανδρος, Διονύσιος και Φρόντων και Ανώνυμος, μάρτυρες «βασιλικοί» τιμώνται στις 13 ή στις 14 Μαρτίου Σύμφωνα με ένα από τα αρχαιότερα ανατολικά συναξάρια (του 4ου αιώνα), το «Συριακό Μαρτυρολόγιο», τρεις μάρτυρες συνδέονται με το μαρτύριο του Αγίου Φρόντωνος στη Θεσσαλονίκη. Όπως αναφέρει: «ἐν Θεσσαλονίκῃ Φρόντων ὁ μάρτυς καὶ ἕτεροι τρεῖς». Τα
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Ομιλία 13 Την Πέμπτη Κυριακή των νηστειών όπου γίνεται λόγος και περί ελεημοσύνης Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/agios-grigorios-palamas-ebros-adelfoi-as-deixoume-ti-einai-i-thearesti-ki-alithini-nisteia/# 9. Όταν λοιπόν νηστεύης και τρέφεσαι μ’ εγκράτεια, να μη αποθηκεύης γι’ αύριο τα περισσεύματα, αλλά όπως ο Κύριος πτωχεύοντας μάς επλούτισε, έτσι και συ πεινώντας εκουσίως, χόρτασε τον ακουσίως πεινασμένο· τότε η νηστεία
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Ομιλία 13 Την Πέμπτη Κυριακή των νηστειών όπου γίνεται λόγος και περί ελεημοσύνης Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/agios-grigorios-o-palamas-i-nisteia-einai-entoli-zois-pou-einai-synomiliki-tis-anthropinis-fyseos/?preview_id=9246&preview_nonce=fa73d73dca&post_format=standard&_thumbnail_id=9255&preview=true 5. Εάν επιδοθούμε κι’ εμείς σε αληθινή νηστεία, και την εδώ πύρωσι της σαρκός θα καταπατήσωμε και θα σβήσωμε, και την μελλοντική κάμινο θα περάσωμε άθικτοι, όταν του καθενός το έργο θα δοκιμάση το
Αντιρρητικός λόγος περί της ορθοδόξου πίστεως Αντωνίου* του Ομολογητή αρχιεπισκόπου Δυρραχίου και αργότερα Θεσσαλονίκης προς τον αυτοκράτορα Λέων τον Ε’ τον Αρμένιο Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/antonios-o-omologitis-apodidoume-me-ieroprepeia-analogi-me-tin-timi-tou-eikonizomenou-prosopou-tin-proskynisi-pou-faneronei-to-sevasmo-mas-pros-afto/ 14 Εσύ όμως, βασιλιά, γιατί δεν τα σέβεσαι αυτά, αλλά τα ατιμάζεις; Ποιος υπήρξε σύμβουλός σου γι’ αυτήν εδώ την απρέπεια; Ποιο φίδι, φθονώντας τη σωτηρία σου, σου στέρησε
