Τιμώνται την 1 Οκτωβρίου ή 30 Μαρτίου Οι Άγιοι Βίκτωρ και Δομνίνος μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη μαζί με άλλους έντεκα κατά τους διωγμούς που διέταξε ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός. Περισσότερες πληροφορίες έχουμε για τον Άγιο Δομνίνο, ο οποίος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από χριστιανούς γονείς. Ο Δομνίνος ήταν κήρυκας της χριστιανικής πίστης στην πόλη και διακρινόταν για την
27 Σεπτεμβρίου Η Αγία Ακυλίνα καταγόταν από το Ζαγκλιβέρι Λαγκαδά. Ο πατέρας της Ακυλίνας σκότωσε κατά τη διάρκεια μιας φιλονικίας έναν Τούρκο και όταν τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στον πασά της Θεσσαλονίκης δείλιασε και έτσι, για να μην τον εκτελέσουν εξώμοσε. Αυτά συνέβησαν, όταν η Ακυλίνα ήταν ακόμη βρέφος. Η μητέρα της, όμως, δεν
Αυτή η πάγκαλος νύμφη του Χριστού ήτον από ένα χωρίον της Θεσσαλονίκης Αβυσσώκα καλούμενον [σημερινή Όσσα], Χριστιανών γονέων τέκνον. Ήτον δε πολλά ωραία, και απέρνα [περνούσε] ζωήν σεμνήν, και σώφρονα αλλ’ ο μισόκαλος διάβολος την εφθόνησε, διά την τοιαύτην της αρετήν, και μη δυνάμενος να την μολύνῃ με αισχρούς λογισμούς, και με ατόπους [απρεπείς] πράξεις
[…] Ο κριτής εδοκίμασε με διαφόρους τρόπους να του μεταβάλη την γνώμην, και μη δυνηθείς, του έδωκε πρώτον δαρμόν [τον έδειρε] πολύν, έπειτα τον έκλεισεν εις την φυλακήν σιδηροδέσμιον· δευτέραν φοράν τον εβγάνει εμπροσθέν του, και πάλιν ευρίσκων αυτόν αμετάπειστον, πάλιν τον ραβδίζει απηνώς [ανελέητα], και πάλιν τον κλείει εις την φυλακήν με βαρύτατα δεσμά,
8 Αυγούστου 1794 Το μαρτύριο για τον νεομάρτυρα Άγιο Αναστάσιο από τη Βουλγαρία δεν ήταν κάτι το οποίο επιδίωξε ο ίδιος ούτε ήταν κάτι που ήταν μέσα στις άμεσες προθέσεις του. (Στα βουλγαρικά ονομαζόταν Σπάσος). Το μαρτύριο προέκυψε αιφνίδια, αλλά εκείνος έδειξε σταθερότητα στην ορθόδοξη πίστη και ξεχωριστή γενναιότητα στους διώκτες του, σαν να ήταν
6 Αυγούστου 1628 Η μνήμη του νεομάρτυρα Αγίου Αββακούμ ο οποίος μαρτύρησε ανήμερα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Θεσσαλονίκη το 1628 διασώθηκε σε κώδικα της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Σ’ αυτόν αναγράφεται πως: «Κατὰ τὸ ζρλς’ [1628] ἐν μηνὶ Αὐγούστω εἰς τὰς ς’ [έξι] ἐμαρτύρησεν ὁ ὅσιος καὶ νέος μάρτυς Ἀββακοὺμ ἐν τῇ
[…] δεν ηξεύρω, ή με βίαν, ή με απάτην εξώμοσε την πάτριον θρησκείαν, και ετούρκισε· λέγουσι τινές, ότι εις αγάν τούρκον εστοίχησε [ίσως στοιχημάτισε], και με δόλον επαγίδευσεν εκείνος την απλήν ψυχήν, φευ! [Αυτό συνέβη στη Σμύρνη]. Εις την ασέβειαν δεν απέρασε πολύς καιρός, και φεύγοι από τον αγάν εκείνον, άνω και κάτω πλανώμενος, έως
Η προκλητική εμφάνισή του στον Τούρκο δικαστή της Θεσσαλονίκης. […] μην υπομένοντας πλέον τον υπέρ Χριστού διακαή έρωτα, «πυρ γαρ ο Κύριος ήλθε βαλείν εις την γην», (τουτέστιν εις τας καρδίας των ανθρώπων) σηκώθηκε από το Άγιον Όρος, και πήγε εις την Θεσσαλονίκη, και αφού πήγε εκεί στον κριτή, άρχισε ο Άγιος να του λέει:
6 Ιουλίου Άγιος Κύριλλος, οσιομάρτυς Ο νεομάρτυρας Άγιος Κύριλλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1544. Το βαφτιστικό του όνομα ήταν Κυριακός. Σε ηλικία δέκα ετών έμεινε ορφανός και την κηδεμονία του ανέλαβαν δύο θείοι του, συγγενείς της μητέρας του, εκ των οποίων ο ένας ήταν μωαμεθανός. Αργότερα την κηδεμονία ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο μωαμεθανός θείος, ο
Ο νεομάρτυρας Κυπριανός καταγόταν από το χωριό Κλητζός της επαρχίας Λητζάς των Αγράφων. Ο Άγιος έγινε πρώτα μοναχός και χειροτονήθηκε ιερέας και μετά πήγε στο Άγιον Όρος για να μονάσει. Εκεί εγκαταστάθηκε στο κελί του Αγίου Γεωργίου της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου. Ζώντας την μοναχική και ησυχαστική ζωή άναψε μέσα του «ως θείος πόθος εις την
