Σήμερα 5 Μαΐου τιμώνται οι Θεσσαλονικείς Μάρτυρες Ειρηναίος, Περεγρίνος και Ειρήνη. Οι τρεις Άγιοι μαρτύρησαν επί Διοκλητιανού, επειδή αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Η θανάτωσή τους έγινε διά πυρός και χαρακτηρίζονται σε παλαιά συναξάρια ως «ένδοξοι μάρτυρες της Θεσσαλονίκης της Μακεδονίας».
Επιστολή του οσιομάρτυρα Ακακίου λίγες μέρες πριν το μαρτύριό του Μαρτύρησε την 1η Μαίου του 1816 Πανοσιώτατέ μοι και πνευματικέ μου πάτερ δουλικώς σου προσκυνώ και την αγίαν δεξιάν σου ασπάζομαι. Το παρόν μου ταπεινόν γράμμα δεν είν’ εις άλλο τι ει μη εις το να ζητήσω την ευχήν σας και διά να μάθετε και
Η μνήμη του τιμάται την 1η Μαίου. Ο νεομάρτυρας Άγιος Ακάκιος καταγόταν από το Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Η οικογένειά του ήταν φτωχή και μετακόμισε στις Σέρρες, για να μπορούν πιο εύκολα να εξοικονομούν τα αναγκαία για την ζωή τους. Εκεί οι γονείς του παρέδωσαν τον μικρό Αθανάσιο, όπως ήταν το βαφτιστικό του όνομα, σε κάποιον βυρσοδέψη
Την 9η Απριλίου του 1463, Τρίτη της Διακαινησίμου, Λαμπροτρίτη, ο λόφος των Καρυών της Θερμής της Λέσβου που βρίσκεται κοντά στην Μυτιλήνη μετεβλήθη σε κρανίου τόπο. Δέκα χρόνια μετά την άλωση της Βασιλεύουσας και, ενώ ακόμη η Ρωμηοσύνη αντιστεκόταν στην πλήρη κατάληψη των εδαφών της ή ακόμη εξεγειρόταν τοπικά εναντίον των κατακτητών, οι τούρκοι οθωμανοί
Η μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου τιμάται στις 14 Μαρτίου. Ο Άγιος μάρτυρας Αλέξανδρος που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, όταν τον κάλεσε ο βασιλιάς Μαξιμιανός να θυσιάσει στους ειδωλολατρικούς θεούς, αρνήθηκε, ενώ στη συνέχεια ανέτρεψε τα τραπέζια των σπονδών. Για τον λόγο αυτό ο Μαξιμιανός διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Προηγουμένως όμως, και ενώ ο Άγιος προσευχόταν,
Ο Άγιος Μαρτύρησε στις 16 Φεβρουαρίου του 1694. Ο Νεομάρτυρας Ρωμανός αποπειράθηκε να μαρτυρήσει, αρχικά, στην Θεσσαλονίκη, αλλά οι Τούρκοι τον καταδίκασαν να υπηρετεί ως κωπηλάτης σε τουρκική φρεγάδα, κρίνοντας, έτσι πώς θα τους είναι χρήσιμος και θα ταλαιπωρείται περισσότερο, αντί να τον θανατώσουν. Λίγο καιρό μετά, όμως, κάποιοι Έλληνες τον εξαγόρασαν από την φρεγάδα
Ανάβλυση μύρου από τον τάφο Για την ανάβλυση του μύρου από τον τάφο υπάρχει εκτενής αναφορά στην υμνολογία. Μετά το μαρτυρικό θάνατο, λέει ο Άγιος Συμεών «νόμους ανθρώπων ακολουθών, μάρτυς ένδοξε, εν τω τάφω κρύπτη ως θνητός, τούτον δε πηγήν μύρων φαίνεις άφθονον…»1. Ο τάφος του Αγίου Δημητρίου είναι «όλβιος τάφος» διότι «νεκρόν άφθαρτον πλουτών
Ούτος ο ευλογημένος ήτον από το Καρπενήσι, υιός γονέων ευσεβών, όμως αγραμμάτων· όθεν και αυτός έμεινεν αγράμματος, και άλλο κανένα δεν ήξευρε, παρά μόνον πως είναι Χριστιανός. Εν μια δε των ημερών, ήκουσε μερικούς οπού εδιηγούντο διά τον Άγιον Τάφον του Κυρίου μας, και παρακινηθείς επήγεν εις τα Ιεροσόλυμα, και προσκυνώντας τον ζωοδόχον Τάφον, και
250 χρόνια από το μαρτύριό του Ο 25ετής Νεομάρτυρας Αθανάσιος από την Χαλάστρα ή Πύργο και παλαιότερα Κολιακιά που βρίσκεται κοντά στην Θεσσαλονίκη υπήρξε θύμα σκευωρίας ενός μωαμεθανού εμίρη (αξιωματούχου). Παρ’ όλα αυτά ο καλά μορφωμένος Αθανάσιος επέλεξε την ευκαιρία για να ανέβει ψηλότερα και όχι να εκπέσει της πατρικής του πίστης. Και έτσι ανέβηκε
Ο «ωραίος την όψη» Αναστάσιος ήταν 20 χρονών και ήταν Βούλγαρος -Σπάσος ονομαζόταν στα βουλγαρικά. Γεννήθηκε στο Ράντοβιτ της επισκοπής Στρούμιτσας και είχε έλθει στην Θεσσαλονίκη. Εδώ εργαζόταν σε έναν οπλοποιό. Κάποια μέρα το αφεντικό του, μετά από πολλές πιέσεις, τον έπεισε να μεταφέρει μια ακριβή τουρκική ενδυμασία εκτός πόλεως. Αυτό ήταν παράνομο γιατί έπρεπε
