[…] [Ο Άγιος Γρηγόριος Δεκαπολίτης] έχων πόθον να ίδη τον αδελφόν του [ο αδελφός του ήταν μοναχός σε άλλο μοναστήρι], έστειλε τον υποτακτικόν του, όστις τον υπηρέτει όταν εχρειάζετό τι, να τον φέρη εις το σπήλαιον. Μένων δε μόνος είδεν έκστασιν θαυμάσιον, ότι ήλθεν εις αυτόν φως από τον ουρανόν υπέρλαμπρον με ευωδίαν ανεκδιήγητον [απερίγραπτο],
Απόσπασμα από το βιβλίο του Αγίου Φιλοθέου Κοκκίνου, «Βίος Αγίου Σάββα του Βατοπαιδινού του διά Χριστόν σαλού», των εκδόσεων της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου. Γράφει ο Άγιος Φιλόθεος Κόκκινος ο οποίος γνώριζε τον Άγιο Σάββα: Ποιοι είναι οι νέοι πειρασμοί; Περιπλανιόταν κάποτε ο μέγας μέσα στο νησί [στην Κύπρο] με την αγαπητή σιωπή και
Αναστάσιος, επίσκοπος Θεσσαλονίκης (434-451) Ευξίθεος ή Ευδόξιος αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (Δεύτερο ήμισυ 5ου αι.) Εκ των πατέρων της Οικουμενικής Συνόδου Τιμώνται στις 16 Ιουλίου Κείμενο Συμεών Πασχαλίδης Ο Αναστάσιος διαδέχθηκε το 434 στον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης τον επίσκοπο Ρούφο (βλ. λήμμα [στο «Αγιολόγιον της Θεσσαλονίκης», τόμος β’])*. Το 435 ο πάπας Σίξτος Γ΄ (432-440)
Ιωσήφ ο Στουδίτης, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, υμνογράφος, άγιος (762-832) Κείμενο του Παναγιώτη Χρήστου (Απόσπασμα) Επειδή δεν υφίσταται γι’ αυτόν ιδιαίτερη βιογραφία, ενώ το Συναξάριό του είναι βραχύτατο και όχι πολύ ακριβές, τις πληροφορίες περί αυτού πρέπει να συναγάγουμε από έμμεσες πηγές, όπως είναι ο Βίος του αδελφού του Θεοδώρου, και από τους χρονογράφους της
Άλλοτε τον [άγιο Γερμανό Μαρουλή] επισκέφθηκε ο κατά σάρκα αδελφός του Ανδρόνικος*. Ερχόμενος από την Θεσσαλονίκη στον Άθωνα έπιασε τον γιο του υψηλός πυρετός. Φτάνοντας στη Μονή Καρακάλλου, ο πυρετός αυξάνει. Ο πατέρας απεγνωσμένος, φεύγει βιαστικά προς την Μεγίστη Λαύρα, όπου βρίσκει τον Όσιο αδελφό του στην πάλαι ποτέ Μονή των Βουλευτηρίων. Πέφτοντας στα πόδια
Ο νεομάρτυς Αντώνιος ο Καρεώτης Από το βιβλίο «Άγνωστοι Αθωνίτες νεομάρτυρες» που έγραψε ο Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγιορειτική Βιβλιοθήκη. Τη αυτή ημέρα του αγίου μάρτυρος Αντωνίου του νέου. Στίχος: Πυρί αγάπης Χριστού φλεγείς, Αντώνιε, ουκ αισθητού πυρός εφοβήθης καύσιν, ουράνιον ανάψυξιν εις τετραπλούν, Αντώνιε, λαβών. Αυτός ήταν Ρουσίνος1 το
Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Γεώργιος αναφέρεται στο Συνοδικό της Θεσσαλονίκης και μνημονεύεται στην 29η θέση. Το Συνοδικό αυτό είναι σημαντικό κείμενο και δέχθηκε μάλιστα κατά καιρούς εκκαθαρίσεις από πρόσωπα που είχαν αποκλίνει από τη δογματική ακρίβεια. Η τοποθέτηση του ονόματος του αρχιεπισκόπου Γεωργίου στο Συνοδικό προσδιορίζει ως χρόνο αρχιερατείας του στη Θεσσαλονίκη την τρίτη δεκαετία του
Κατά τον όντως φιλόθεο και φιλάγιο βιογράφο άγιο Φιλόθεο τον Κόκκινο, του αγίου Γερμανού πατρίδα ήταν «η περιφανής Μακεδόνων μητρόπολις, το φίλον όντως εμοί και ήδιστον έδαφος, η θαυμαστή και μεγάλη Θεσσαλονίκη». Ήταν συμπατριώτες και φίλοι οι δύο άγιοι. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1252 από φιλάνθρωπους, ευκατάστατους, ευσεβείς και πολύτεκνους γονείς. Ήταν ο τρίτος από
Όσιος Φώτιος ο Θεσσαλός, κτίτωρ της μονής Ακαπνίου (11ος αι.) Η μνήμη του τιμάται στις 9 Ιουλίου. Κείμενο Συμέων Πασχαλίδης Ο όσιος Φώτιος ο Θεσσαλός υπήρξε δεσπόζουσα μοναστική φυσιογνωμία στο πνευματικό περιβάλλον της Θεσσαλονίκης κατά τον 11ο αιώνα. Καταγόταν από τη Θεσσαλία, όρο με ευρύτατη γεωγραφική έννοια αυτή την περίοδο, από εύπορους και επιφανείς γονείς,
Κύριλλος, οσιομάρτυς († 6.7.1566) […] Σύμφωνα με το Μαρτύριό του ο Κύριλλος -το κοσμικό όνομα του οποίου ήταν Κυριακός- γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 1544, κατά την περίοδο της βασιλείας του σουλτάνου Σουλειμάν. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πέιος, καταγόταν από την επαρχία Πελαγονίας και διέμενε με την οικογένειά του στην περιοχή της ακροπόλεως της Θεσσαλονίκης.
