Εξαίσια και θαυμαστά

Όταν δε επανήλθε από εκεί [από τον διάλογο με τους αιρετικούς Βογόμιλους] ενέβαλε στους παροικούντας το Παπίκιο Όρος* μοναστάς όχι μικρό θαυμασμό, που κατώρθωσε να διαφύγη από τα χέρια και τις επιβολές εκείνων των θηρίων, τα οποία ήσαν τόσο πολλά και μεγάλα θαυμασμό επίσης που μόνος αυτός όχι μόνο αντέσχε στο πείσμα και στην τόση

  […] Αλλά ο λόγος, που με οδηγεί από το ένα θέμα στο άλλο, δε μ’ αφήνει, και να το ήθελα, να σιωπήσω. Ας προστεθεί κοντά στα θαύματα που αναφέραμε και πως το κοριτσάκι κάποιου υπηρέτη αρχοντικής οικογένειας της πόλεώς μας, που ακόμη έπινε μόνο γάλα και είχε ως καύχημα το ίδιο όνομα με της

γ 1. Ανάβλυση μύρου από το πηγάδι Από τη μελέτη της υμνολογίας που αναπτύχθηκε προς τιμήν του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου διαπιστώσαμε την ύπαρξη τριών πλήρων κανόνων που έχουν ως υπόθεσή τους τον εγκωμιασμό του μύρου του Αγίου και τη δέηση προς αυτόν. Ο πρώτος φέρει την ακροστιχίδα: «Μύρω νοητώ προσπλακείς μύρον γίνη»

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ο μέγας βασιλεύς Ιουστινιανός διενοήθη ποτέ [κάποτε] να λάβη μέρος από το λείψανον του Αγίου [Δημητρίου], διά να το έχη εις αγιασμόν και ψυχικήν σωτηρίαν. Εκτός δε τούτου, επειδή είχεν ανεγείρει τότε εις την Κωνσταντινούπολιν τον Ναόν της Αγίας Σοφίας, ήθελε να υπάρχη εντός αυτού και μέρος του λειψάνου του Αγίου ομού

Μεταβάς ποτε [κάποτε] ο Όσιος [Όσιος Ευθύμιος ο Ιβηρίτης] εις την Θεσσαλονίκην εγένετο δεκτός με πολλήν φιλοφροσύνην από τον Αρχιερέα, ο οποίος ήτο θαυμάσιος κατά τας αρετάς και εθαύμαζε τον Όσιον δι’ όλα του τα προτερήματα.  Εβραίος δε τις συνεδέετο διά φιλίας με τον Αρχιερέα, του οποίου έκαμνεν όλας τας υπηρεσίας. Όθεν, ο Αρχιερεύς, προς

Ο Ηλίας ήταν εικονομάχος και πολλοί ιερείς και λαϊκοί προσπάθησαν να τον φέρουν στην ορθόδοξη πίστη, αλλά δεν τα κατάφεραν. Μια μέρα τον συνάντησε ο φίλος του Θεόδοτος ο οποίος είχε μεγάλη ευλάβεια στην Αγία Θεοδώρα. Ο Θεόδοτος άρχισε να του μιλά για τα θαύματα που έκανε η εικόνα της αγίας και το άγιο μύρο

Μετά το μαρτύριο του Νεομάρτυρα αγίου Μακαρίου στην Θεσσαλονίκη (1505/1506), πνευματικού τέκνου του αγίου Νήφωνος πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο άγιος μαζί με το άλλο του πνευματικό του τέκνο, τον Άγιο Ιωάσαφ, ανεχώρησαν κρυφά από την Μονή Βατοπαιδίου, όπου έμεναν και πήγαν στην Μονή Διονυσίου. Εκεί, δηλαδή, που ο Άγιος Νήφων είχε καρεί μοναχός προτού γίνει αρχιεπίσκοπος