250 χρόνια από το μαρτύριό του Ο 25ετής Νεομάρτυρας Αθανάσιος από την Χαλάστρα ή Πύργο και παλαιότερα Κολιακιά-Κουλακιά που βρίσκεται κοντά στην Θεσσαλονίκη υπήρξε θύμα σκευωρίας ενός μωαμεθανού εμίρη (αξιωματούχου). Παρ’ όλα αυτά ο καλά μορφωμένος Αθανάσιος επέλεξε την ευκαιρία για να ανέβει ψηλότερα και όχι να εκπέσει της πατρικής του πίστης. Και έτσι ανέβηκε
Οσίου Μακαρίου Μακρή Εγκώμιον εις τον εν αγίοις πατέρα ημών Δαυίδ τον εν Θεσσαλονίκη (απόσπασμα) Στην αμυγδαλιά1 που ήταν φυτευμένη δίπλα στο κελλί του αμέσως ανεβαίνει [ο Άγιος Δαυίδ ο εν Θεσσαλονίκη] και εκεί αφιερώνεται στην θεία ενασχόληση άσκηση. Δεν κατασκεύασε καλύβα, ούτε κατασκεύασε στέγη πάνω από το δέντρο, ούτε κρεβάτι, ούτε υποπόδιο, και δεν
Γράφει ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος Ο άγιος Γρηγόριος και η Αποκαλυπτική παράδοση της Εκκλησίας Υπήρξαν δύο διαφορετικές τοποθετήσεις έναντι του αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά. Η μία, ότι είναι ένας συντηρητικός θεολόγος, ο οποίος στηρίζεται σε παλαιές ερμηνείες της πνευματικής ζωής, υποστηρίζοντας τους αγραμμάτους ησυχαστές πατέρες, και η άλλη, ότι είναι
Άγιος Συμεών Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών Για την ιερή και θεοποιό προσευχή Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/agios-symeon-thessalonikis-ti-einai-to-kyrie-iisou-christe-yie-tou-theou-eleison-me/ Κεφάλαιο 297 Αυτή λοιπόν την ονομασία (του Ιησού Χριστού) ως προσευχή, ας λέει κάθε ευσεβής συνεχώς με το νου του και με τα χείλη, και όταν στέκεται και όταν βαδίζει και όταν κάθεται και όταν
[Ο θεσσαλονικιός Άγιος Σάββας ο Βατοπαιδινός, ο διά Χριστόν σαλός]: Έχοντας στο νου του το Βυζάντιο, επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο· η πρώτη στάση έγινε στην Τένεδο, ενώ στη συνέχεια στη χερσόνησο της Καλλιπόλεως το πλοίο έπαθε κάποια βλάβη· γι’ αυτό συνέχισε με τα πόδια επισκεπτόμενος πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης. Πέρασε κατ’ αρχήν από
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ο μέγας βασιλεύς Ιουστινιανός διενοήθη ποτέ [κάποτε] να λάβη μέρος από το λείψανον του Αγίου [Δημητρίου], διά να το έχη εις αγιασμόν και ψυχικήν σωτηρίαν. Εκτός δε τούτου, επειδή είχεν ανεγείρει τότε εις την Κωνσταντινούπολιν τον Ναόν της Αγίας Σοφίας, ήθελε να υπάρχη εντός αυτού και μέρος του λειψάνου του Αγίου ομού
Κάποια τίμια και επιφανής γυναίκα, σύζυγος του στρατηγού Ευθυμίου, που κατοικούσε στις επτάπυλες Θήβες (διότι η φήμη [για τα θαύματα της Αγίας Θεοδώρας] εξαπλώθηκε, σα να είχε φτερά, σε κάθε μέρος της γης), όταν άκουσε τις ανέκφραστες και ανεκδιήγητες θαυματουργικές ενέργειες της οσίας μητέρας, ζήτησε να λάβει από το άγιο λάδι που αναβλύζει, στέλνοντας παρακλητικές
Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών,τόμος ε’ κεφάλαιο 296 Για την ιερή και θεοποιό προσευχή Αυτή λοιπόν η θεία προσευχή, η επίκληση του Σωτήρα μας, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με», είναι και προσευχή και ευχή και ομολογία της πίστεως· παρέχει το Άγιο Πνεύμα, είναι χορηγός θείων δωρεών, κάθαρση της καρδιάς, εκδίωξη των δαιμόνων,
Λόγος Εις την Πάνδοξον Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Παναχράντου Θεοτόκου (απόσπασμα) Aπό το βιβλίο η «Θεομήτωρ» κείμενο, μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια Παναγιώτης Νέλλας των εκδόσεων της Αποστολικής Διακονίας. 1. Kανείς νομίζω δεν αγνοεί ότι σπουδαιότερος αγώνας ρητορικής εγκωμιαστικού λόγου δεν μπορεί να υπάρξη από αυτόν εδώ, εάν βέβαια ήθελε προσπαθήσει κανείς να
Μεταβάς ποτε [κάποτε] ο Όσιος [Όσιος Ευθύμιος ο Ιβηρίτης] εις την Θεσσαλονίκην εγένετο δεκτός με πολλήν φιλοφροσύνην από τον Αρχιερέα, ο οποίος ήτο θαυμάσιος κατά τας αρετάς και εθαύμαζε τον Όσιον δι’ όλα του τα προτερήματα. Εβραίος δε τις συνεδέετο διά φιλίας με τον Αρχιερέα, του οποίου έκαμνεν όλας τας υπηρεσίας. Όθεν, ο Αρχιερεύς, προς
