[…]
Καθώς προχωρώ με καλεί ο λόγος, να αναφερθώ και σ’ αυτό που επιτέλεσε η οσία Θεοδώρα κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της, αλλά υπερβαίνει όλα τ’ άλλα και διακηρύσσει την υψηλή ταπείνωσή της περισσότερο από τ’ άλλα, που, αν και είναι σύντομο στην εξιστόρησή του, είναι ωστόσο πολύ μεγαλύτερο γι’ αυτούς που ξέρουν να κρίνουν με ακρίβεια τα έργα της υπακοής.
Όταν έφθασε στο εβδομηκοστό τέταρτο έτος της ηλικίας της, ή λίγο πιο πριν, και το σώμα της ατόνησε από τα πολύ βαθιά γηρατειά και την πολύ μεγάλη άσκηση, ήταν αδύνατο να εργάζεται μαζί με τις αδελφές ή έστω ν’ αντλεί το νερό από το πηγάδι· μπορούσε να κάμει έως το εξής σημείο: βαστώντας μια μικρή υδρία μέσα από το χιτώνα της και φεύγοντας κρυφά, μετέφερε το νερό που της αρκούσε, για να μη την ιδούν οι αδελφές και υποστούν απ’ αυτό προσβολή.
Κι όταν δε μπορούσε να κάνει ούτε αυτό, έπαιρνε στα χέρια της αδράχτι και καθαρίζοντας και γνέθοντας τα πεταμένα τραχιά κανάβια και τα ριγμένα στην κοπριά άχρηστα μαλλιά, κατασκεύαζε σακκιά.
Έλεγε δε· Ο απόστολος έδωσε την εντολή, ούτε καν τρώει όποιος δεν εργάζεται.
Η Αγία Θεοδώρα κοιμήθηκε στις 29 Αυγούστου του 892, αλλά ως επίσημη εορτή της ορίστηκε η 3η Αυγούστου, ημέρα της μετάθεσης του ιερού λειψάνου της. Ο λόγος είναι ότι στις 29 Αυγούστου η Εκκλησία τιμά την αποτομή της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και αποτελεί πένθιμη ημέρα με αυστηρή νηστεία.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Κέντρου Αγιολογικών Μελετών της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, ο «Βίος της Οσιομυροβλύτιδος Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη» τον οποίο έγραψε ο Γρηγόριος Κληρικός. Η εισαγωγή, το κριτικό κείμενο, η μετάφραση και τα σχόλια έγιναν από τον καθηγητή Συμεών Πασχαλίδη και αποτελεί έκδοση της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης.