Γράφει ο αείμνηστος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης Αντώνιος Παπαδόπουλος: Το όνομα του αγίου Δημητρίου συνδέεται στενότατα με το ρωσικό λαό κυρίως μετά τον ενδέκατο αιώνα. Στην προμογγολική περίοδο της Ρωσικής Ιστορίας ο Ιεροσλάβος, πρίγκηπας του Κιέβου (1054-1078), επέβαλε το όνομα Δημήτριος στα μέλη της δυναστείας του. Ο ίδιος ο πρίγκηπας έκτισε το αρχαιότερο μοναστήρι
Ο Όσιος Ιλαρίων ο Αθωνίτης τιμάται στις 14 Φεβρουαρίου. Ο π. Ιλαρίων πέρασε έξι μήνες με αυτόν τον τρόπο βοηθώντας [εθελοντικά] τους φυλακισμένους [που βρίσκονταν στις φυλακές της Θεσσαλονίκης]. Σε έναν ξεχωριστό θάλαμο στην συγκεκριμένη φυλακή, δύο φυλακισμένοι κρεμόντουσαν από σχοινιά. Ένας ήταν χριστιανός, και ο άλλος ήταν ένας πλούσιος Τούρκος τραπεζίτης, από τον οποίον
Τρόποι και ιδιαιτερότητες της λατρείας των Μαρτύρων στη Θεσσαλονίκη* (Απόσπασμα) Η ολιγάριθμη χριστιανική κοινότητα της Θεσσαλονίκης του 1ου αιώνα ενισχύθηκε αρκετά τον 2ο, αλλά μόνο από τον 3ο αιώνα αυξήθηκε σημαντικά και εξαπλώθηκε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Στον 3ο αιώνα ανάγονται και οι πρώτες αρχαιολογικές ενδείξεις, που αποδεικνύουν την διάδοση του χριστιανισμού στην πόλη
Συμεών Α. Πασχαλίδης: Οι θεσσαλονικείς Μάρτυρες των ρωμαϊκών χρόνων και η επιβίωση της μνήμης τους κατά τη βυζαντινή περίοδο (απόσπασμα)* Η περίοδος των διωγμών στη Θεσσαλονίκη αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον τμήμα της τοπικής Εκκλησίας κατά τη ρωμαϊκή περίοδο της ιστορίας της πόλεως, το οποίο έχει αποσπασματικά και κατά περίπτωση μελετηθεί από Έλληνες και ξένους ειδικούς
[..] Ο πατριάρχης Φώτιος αντιλήφθηκε εγκαίρως ότι οι Σλάβοι και οι Τούρκοι του βορρά, δηλαδή οι Χάζαροι, έχοντας έλθει σ’ επαφή με τους Έλληνες από πολύν καιρό, ήσαν πλέον ώριμοι να κερδηθούν και να εισέλθουν στη χορεία των χριστιανικών λαών και συγχρόνως στον κύκλο της πολιτισμένης ανθρωπότητος. Για την ασφαλή θεμελίωσι κάθε προσπάθειας προς αυτήν
Κάποια νεαρή κόρη που προερχόταν από το κάστρο της Βέρροιας που υπάγεται στην πόλη μας, καθώς χασμουρήθηκε, παραμορφώθηκε στα σαγόνια της (δηλαδή εξαρθρώθηκε η κάτω γνάθος από τα σημεία με τα οποία ενώνεται) από επίδραση του κακόβουλου δαίμονα, παρέμεινε δε με ανοικτό το στόμα για πολλές ημέρες. Κι αφού απέβη άκαρπη κάθε ιατρική θεραπεία
[…] Συγγράμματα Ο Γεώργιος Σχολάριος παρετήρησε ότι τα έργα του Νικολάου Καβάσιλα είναι ένα στολίδι: «κόσμος εισί τη του Χριστού Εκκλησία» (Miklosich-Müller, Acta Patriarchatus Constantinopolitani, II, 27). Με τα νεώτερα δεδομένα θα ημπορούσαμε να προσθέσουμε ότι είναι από τα καλύτερα προϊόντα της θρησκευτικής γραμματείας γενικώς. Διακρίνονται για τη χάρι, τη ζωντάνια, την πειθώ, τη δύναμι,
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σβεντζούρης:* Οι Θεσσαλονικείς γοητευμένοι από την ευφράδεια του λόγου του συνέρρεαν κατά πλήθη στους ναούς που κήρυττε αποκομίζοντας μεγάλη ωφέλεια! Ύστερα από τετραετή φοίτηση στην Αθωνιάδα [Αθωνιάδα Σχολή στο Άγιον Όρος] και αριστεύοντας σε όλα τα μαθήματα, αναλαμβάνει θέση καθηγητή στη Σχολή βοηθώντας κατά πολύ τον διδάσκαλό του Ευγένιο [Ευγένιο Βούλγαρη] στο
[…] Ο θεολογικός κύκλος, στον οποίο ανήκε ο Συμεών, χαρακτηριζόταν από δύο κύρια γνωρίσματα· πρώτο τη μεγάλη εκτίμησι προς τη διδασκαλία του Γρηγορίου Παλαμά και δεύτερο την αυστηρή προσήλωσι στην Ορθοδοξία, πράγμα που συνεπαγόταν έντονη αντίθεσι προς τη Δυτική Εκκλησία. Ήταν ακριβώς ο κύκλος που περιέβαλε τον αυτοκράτορα Μανουήλ Β’. Στη γνωριμία του με τον
Η Θεσσαλονίκη, δεύτερη πόλη μετά την Κωνσταντινούπολη αναπτύχθηκε σε πολιτιστικό κέντρο στα Βαλκάνια. Οι Σλάβοι, ερχόμενοι σε επικοινωνία με τους Έλληνες, είχαν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν «μια δεύτερη Θεσσαλονίκη» με ανάλογες παραδόσεις που υπήρχαν στην πόλη του αγίου Δημητρίου. Τα δύο βιβλία των «Θαυμάτων» που περιγράφουν τις επιδρομές των Αβαροσλάβων, εμφανίζουν τον άγιο Δημήτριο πρωταγωνιστή, επεμβαίνοντα
