Δύο τουλάχιστον εισαγωγές για το κείμενο αυτό γεννήθηκαν στο μυαλό μου πριν αποφασίσω αν τελικά θα το έγραφα. Γιατί, όπως θα θυμάστε εκκρεμεί η συνέχεια της ιστορίας του Αγίου Ιλαρίωνα του Αγιορείτη του εκ Γεωργίας τον οποίο αφήσαμε μεσοστρατίς από το Άγιον Όρος προς Θεσσαλονίκη για να συναντήσει τον αιμοσταγή εξωμότη συμπατριώτη του διοικητή της […]
Τα παραμύθια της καθ’ ημάς Ανατολής με τους ποικίλους ήρωες και τις περιπέτειες τους από τόπο σε τόπο σε γεμίζουν με θάμβος για την γενναιότητα τους, την αξιοσύνη τους την εφευρετικότητά τους και την ικανότητά τους να ξεπερνούν τις ποικίλες δυσκολίες για να φτάσουν στον τελικό τους στόχο τους. Κάποια συναξάρια περιέχουν πολλά τέτοια στοιχεία,
Είναι γνωστόν πως η Θεσσαλονίκη ονομάζεται πόλη των αγίων. Θα μπορούσε, όμως, κάποιος να την ονομάσει και αγία πόλη; Αγία Θεσσαλονίκη; Και έτσι να δηλώνεται και να περιέχεται στην ονομασία αυτή το σύνολο όλων των αγίων της; Της μαρτυρικής, ομολογιακής και οσιακής ζωής που έζησαν κάτοικοί της ή ακόμη λοιποί άγιοι που συνδέθηκαν ποικιλοτρόπως μαζί
