Για τους Αγίους της Θεσσαλονίκης

Αρχιμανδρίτης Βασίλειος* Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας υπόδειγμα Ορθοδόξου Θεολόγου** Ο Νικόλας Καβάσιλας μας διαβεβαιώνει ότι «η Εκκλησία σημαίνεται εν τοις μυστηρίοις». Και με τον ίδιο τον Καβάσιλα – ως αληθινό και άγιο πιστό – σημαίνεται και φανερώνεται όλη η Εκκλησία, επειδή μέσα σ’ αυτήν έχει γίνει Χριστός κατά χάριν και όλο το ήθος, ο λόγος και

Λόγος Αρχιμανδρίτου Παντελεήμονος Καλπακίδου, Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου, Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου (νυν Μητροπολίτη Βεροίας και Καμπανίας) «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού» Και την ισχυροτέραν βεβαίωσιν. Παναγιώτατε Πάτερ και αγαπητοί αδελφοί Την ισχυροτέραν βεβαίωσιν του θαύματος των θαυμάτων, του μυστηρίου της θεανθρωπίας, της ενανθρωπήσεως του Θεού και της θεώσεως του ανθρώπου, αποτελούν οι

Γράφει ο αείμνηστος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης Αντώνιος Παπαδόπουλος: Το όνομα του αγίου Δημητρίου συνδέεται στενότατα με το ρωσικό λαό κυρίως μετά τον ενδέκατο αιώνα. Στην προμογγολική περίοδο της Ρωσικής Ιστορίας ο Ιεροσλάβος, πρίγκηπας του Κιέβου (1054-1078), επέβαλε το όνομα Δημήτριος στα μέλη της δυναστείας του. Ο ίδιος ο πρίγκηπας έκτισε το αρχαιότερο μοναστήρι

Ο Όσιος Ιλαρίων ο Αθωνίτης τιμάται στις 14 Φεβρουαρίου. Ο π. Ιλαρίων πέρασε έξι μήνες με αυτόν τον τρόπο βοηθώντας [εθελοντικά] τους φυλακισμένους [που βρίσκονταν στις φυλακές της Θεσσαλονίκης]. Σε έναν ξεχωριστό θάλαμο στην συγκεκριμένη φυλακή, δύο φυλακισμένοι κρεμόντουσαν από σχοινιά. Ένας ήταν χριστιανός, και ο άλλος ήταν ένας πλούσιος Τούρκος τραπεζίτης, από τον οποίον

Τρόποι και ιδιαιτερότητες της λατρείας  των Μαρτύρων στη Θεσσαλονίκη* (Απόσπασμα) Η ολιγάριθμη χριστιανική κοινότητα της Θεσσαλονίκης του 1ου αιώνα ενισχύθηκε αρκετά τον 2ο, αλλά μόνο από τον 3ο αιώνα αυξήθηκε σημαντικά και εξαπλώθηκε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Στον 3ο αιώνα ανάγονται και οι πρώτες αρχαιολογικές ενδείξεις, που αποδεικνύουν την διάδοση του χριστιανισμού στην πόλη

Συμεών Α. Πασχαλίδης: Οι θεσσαλονικείς Μάρτυρες των ρωμαϊκών χρόνων και η επιβίωση της μνήμης τους κατά τη βυζαντινή περίοδο (απόσπασμα)* Η περίοδος των διωγμών στη Θεσσαλονίκη αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον τμήμα της τοπικής Εκκλησίας κατά τη ρωμαϊκή περίοδο της ιστορίας της πόλεως, το οποίο έχει αποσπασματικά και κατά περίπτωση μελετηθεί από Έλληνες και ξένους ειδικούς

[..] Ο πατριάρχης Φώτιος αντιλήφθηκε εγκαίρως ότι οι Σλάβοι και οι Τούρκοι του βορρά, δηλαδή οι Χάζαροι, έχοντας έλθει σ’ επαφή με τους Έλληνες από πολύν καιρό, ήσαν πλέον ώριμοι να κερδηθούν και να εισέλθουν στη χορεία των χριστιανικών λαών και συγχρόνως στον κύκλο της πολιτισμένης ανθρωπότητος. Για την ασφαλή θεμελίωσι κάθε προσπάθειας προς αυτήν

  Κάποια νεαρή κόρη που προερχόταν από το κάστρο της  Βέρροιας που υπάγεται στην πόλη μας, καθώς χασμουρήθηκε, παραμορφώθηκε στα σαγόνια της (δηλαδή εξαρθρώθηκε η κάτω γνάθος από τα σημεία με τα οποία ενώνεται) από επίδραση του κακόβουλου δαίμονα, παρέμεινε δε με ανοικτό το στόμα για πολλές ημέρες. Κι αφού απέβη άκαρπη κάθε ιατρική θεραπεία