Άλλοτε πάλι, αφού πήρε αυτόν που μόλις θεράπευσε, πήγε στην Κασσανδριωτική πύλη και καθόταν σαν βουβός μέχρι την 4η ώρα (10 π.μ.). Γρήγορα όμως κινήθηκε με ορμή προς τον ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ανυσίας και στάθηκε σε μία πάροδο κοντά στον μακρύ δρόμο που πήγαινε προς τα κάτω. Και να, δύο μοναχοί από το όρος […]
Όταν συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τότε που ο Άγιος Δαβίδ ανέβηκε πάνω στην αμυγδαλιά ως άλλος στυλίτης χάριν ασκήσεως, του εμφανίστηκε Άγιος Άγγελος λέγοντας του: – Δαβίδ, ο Κύριος άκουσε την προσευχή σου και σου δίνει αυτή τη χάρη που πολλές φορές ζήτησες από τον ίδιο: Να είσαι ταπεινόφρων, μετρημένος και συνετός σε ότι κάνεις,
Το εξηκοστό όγδοο έτος της μακαρίας Θεοδώρας αναπαύθηκε με τον οφειλόμενο στους δικαίους θάνατο η Άννα, η μεγάλη αυτή ομολογήτρια, που ενδύθηκε το ιερό σχήμα των μοναχών εξ απαλών ονύχων και με την χάρη του Θεού έζησε αμέμπτως. Όπως λέγουν, όλος ο χρόνος της ζωής της έφθασε στα εκατόν είκοσι έτη. Κι αξίζει να μην
Πήρα θετική απόφαση να φύγω χωρίς γυρισμό Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/to-perasma-tou-agiou-porfyriou-apo-tin-thessaloniki-otan-pigaine-mikro-paidi-ston-athona-gia-na-monasei/ Έπειτα απ’ όλες αυτές τις περιπλανήσεις και τα πισωγυρίσματα, αφού πέρασε λίγος καιρός, πήρα θετική απόφαση να φύγω χωρίς γυρισμό. Αποφάσισα να μην ξαναβγώ απ’ το καράβι. Ξεκίνησα πάλι απ’ τον Πειραιά, χωρίς επιστροφή, για το Άγιον Όρος. Ήταν η τρίτη φορά που πήγαινα,
Αλήτης της αγάπης του Θεού Αφηγείται ο Άγιος Πορφύριος: Μέρες ολόκληρες ήμουν σκυθρωπός και σκεπτικός. Το αφεντικό μου με πρόσεξε. Με πλησίασε. Μου λέει, λοιπόν: – Γιατί είσαι έτσι; Τι σου συμβαίνει; Ε, κι εγώ τότε αναγκάστηκα να πω ένα ψέμα. Είπα ότι έμαθα από κάποιο χωριανό μου, όταν είχα κατέβει κάτω από το μπακάλικο
[Ο θεσσαλονικιός Άγιος Σάββας ο Βατοπαιδινός, ο διά Χριστόν σαλός]: Έχοντας στο νου του το Βυζάντιο, επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο· η πρώτη στάση έγινε στην Τένεδο, ενώ στη συνέχεια στη χερσόνησο της Καλλιπόλεως το πλοίο έπαθε κάποια βλάβη· γι’ αυτό συνέχισε με τα πόδια επισκεπτόμενος πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης. Πέρασε κατ’ αρχήν από
Όταν μαθεύτηκε το πνευματικό ανδραγάθημα της Αγίας Θεοδώρας, η οποία έφερε σε πέρας τον κανόνα που της επέβαλε η Γερόντισσα Άννα -να μείνει όλο το βράδυ στην αυλή της μονής εν καιρώ χειμώνος και μάλιστα υπό βροχή- ο αρχιμανδρίτης Ιωάννης ζήτησε να πάει η αγία ως ηγουμένη σε κάποιο άλλο μοναστήρι της Θεσσαλονίκης. (Για το
Όταν η Αγία Θεοδώρα έγινε 68 χρονών, αναπαύθηκε η Προηγουμένη Άννα η ομολογήτρια της οποίας της στάθηκε πάρα πολύ η Αγία Θεοδώρα τα τελευταία δύσκολα χρόνια των γηρατειών της. Εν τω μεταξύ ηγουμένη της μονής είχε αναλάβει η Αγία Θεοπίστη, θυγατέρα της Αγίας Θεοδώρας, ενώ η μητέρα της συνέχιζε να ανδρίζεται και να αγωνίζεται ακόμηη
Με τα λεοντάρια Ανάμεσα στους ασκητές εκείνους εξέλαμψε [ο άγιος Σάββας ο διά Χριστόν σαλός ο Βατοπαιδινός] σαν ένας λαμπρός ήλιος. Έγινε υπόδειγμα και τύπος καθαρός κάθε αγαθού σε όλους. Δεν εννοώ μόνο στα πνευματικά, αλλά και σ’ αυτήν την φροντίδα και φιλοκαλία γύρω από το διακόνημα του εκκλησιαστικού. Κατέπληξε τους πάντες με την άκρα
Μητροπολίτης Παντελεήμων Θεσσαλονίκης (1902 – 14 Ιουνίου 1979) Ο κατά κόσμος Γεώργιος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στο Κρανίδι της Αργολίδος το 1902 από ευσεβείς γονείς. Νέος εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου-Καρτσωναίων στην ιερά σκήτη της Αγίας Άννης. Από εκεί μετεγράφη στη μονή Γρηγορίου κι εκεί χειροτονήθηκε διάκονος. Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών αριστεύοντας. Το 1927
