Ομιλία 31*
Συνέχεια από εδώ: https://agiatheodora.gr/agios-grigorios-palamas-ochi-de-mono-den-ekame-o-theos-to-thanato-alla-kai-ton-ebodise-na-ginei/
5 Ίσως πολλοί κατηγορούν τον Αδάμ, πως επείσθηκε εύκολα στον πονηρό σύμβουλο και αθέτησε τη θεία εντολή και με αυτή την αθέτησι μάς προξένησε τον θάνατο.
Εν τούτοις όμως δεν είναι το ίδιο να θελήση κανείς να γευθή κάποιο θανατηφόρο βότανο πριν λάβη πείρα και να ποθή να φάγη από αυτό, αφού διά της πείρας μάθη ότι είναι θανατηφόρο διότι εκείνος που ροφά από τη δηλητήριο και ελκύει αθλίως προς τον εαυτό του τον θάνατο μετά την πείρα είναι περισσότερο αξιόμεμπτος από εκείνον που πράττει και πάσχει τούτο πριν από την πείρα.
Ο Αδάμ λοιπόν παρέβηκε τη συμβουλή κι’ εντολή του αγαθού, αφού επείσθηκε στον πονηρό σύμβουλο πριν από την πείρα· ο καθένας από μας όμως πράττει τούτο, φευ, μετά την πείρα και την εκπλήρωση των απειλών· γι’ αυτό και ο καθένας από μας είναι περισσότερο αξιόμεμπτος και αξιοκατάκριτος από εκείνον τον Αδάμ.
Αλλά δεν υπάρχει σ’ εμάς εκείνο το ξύλο ούτε υπάρχει τώρα εντολή του Θεού προς εμάς που απαγορεύει τη γεύσι τους Ίσως μεν να μη υπάρχη σ’ εμάς το ίδιο εκείνο ξύλο, αλλ᾽ η εντολή του Θεού υφίσταται για μας και τώρα.
Και η εντολή τους μεν πειθομένους σ’ αυτήν και θέλοντας να ζουν σύμφωνα με αυτήν ελευθερώνει από την ευθύνη για όλα τα αμαρτήματά τους και από την προγονική κατάρα και καταδίκη, τους δε αθετούντας και τώρα αυτήν και προτιμώντας αντί αυτής τη συμβουλή και προσβολή του πονηρού που παρακινεί προς την απειλημένη για τον Διάβολο και προετοιμασμένη εκείνη αιώνια γέεννα του πυρός.
6 Ποια λοιπόν είναι αυτή η ενώπιόν μας προκειμένη τώρα εντολή του Θεού;
Η μετάνοια, της οποίας πεμπτουσία είναι να μη εγγίζωμε πλέον τα απηγορευμένα. Επειδή δηλαδή απομακρυνθήκαμε από τον τόπο της ένθεης τρυφής και δικαίως αποκλεισθήκαμε από τον παράδεισο του Θεού και κατεπέσαμε στο βάραθρο τούτο και καταδικασθήκαμε να συνοικούμε και να συνδιάγωμε με τα άλογα ζώα και εγίναμε ανέλπιδες, όσο επερνούσε από τα χέρια μας, για την ανάκλησι προς τον παράδεισο.
Γι’ αυτό αυτός που κατά δικαιοσύνη έφερε τότε την κρίσι, μάλλον δε δικαίως επέτρεψε να επέλθη σε μας, τώρα από υπερβολή φιλανθρωπίας και αγαθότητος, από ευσπλαγχνία του, κατήλθε έως εμάς για χάρι μας, και γενόμενος άνθρωπος κατά τον τρόπο μας αναμαρτήτως, για να αναδιδάξη και ανασώση με το όμοιο, εισέφερε την σωτήρια συμβουλή και εντολή της μετανοίας, λέγοντας προς εμάς· «μετανοείτε, διότι επλησίασε η βασιλεία των ουρανών».
Διότι πριν μεν από την ενανθρώπησι του Λόγου του Θεού, όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, τόσο μακριά από μας ήταν η βασιλεία των ουρανών· όταν δε επεδήμησε σε μας ο βασιλεύς των ουρανών και καταδέχθηκε την ένωσί του μαζί μας, ήγγισε σε όλους μας η βασιλεία των ουρανών.
7 Ας μετανοήσωμε λοιπόν, αδελφοί, παρακαλώ, και ας επιδείξωμε καρπούς αξίους της μετανοίας, για να κληρονομήσωμε τη βασιλεία των ουρανών· αυτή έφθασε πλησίον μας, ας μη απομακρύνωμε τους εαυτούς μας από αυτήν διά των πονηρών έργων.
Επέλαμψε σε μας το ανέσπερο φως· ας βαδίσωμε προς τη λάμψι διά των αγαθών έργων.
Εφανερώθηκε η αιώνιος ζωής ας την κερδίσωμε, όσο μπορούμε διά των αρετών.
Επεδήμησε ο Χριστός που μας καθιστά μακαρίους ας προσέλθωμε σ’ αυτόν προθύμως.
Ας αποφύγωμε την αθλιότητα των καθημένων σε σκότος και σκιά θανάτου.
Ας ποθήσωμε και αποκτήσωμε τα έργα της μετανοίας, φρονημα ταπεινό, κατάνυξι και πένθος πνευματικό, πραεία καρδία γεμάτη ευσπλαγχνία, που αγαπά τη δικαιοσύνη, που επιδιώκει την καθαριότητα, ειρηνική, ειρηνοποιό, ανεκτική, αρεσκομένη στους υπέρ της αληθείας και δικαιοσύνης διωγμούς και ζημίες, ύβρεις και συκοφαντίες και πάθη, ακούοντας τον λέγοντα· «μακάριοι είναι οι πτωχοί κατά το πνεύμα, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών· μακάριοι οι πενθούντες, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν μακάριοι είναι οι πραείς, διότι αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη μακάριοι είναι όσοι πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη», και τα επόμενα.
Συνεχίζεται
*Εκφωνήθηκε στη λιτανεία κατά την πρώτη Αυγούστου κατά την πρόοδο του Σταυρού, τελουμένη την 1η Αυγούστου κατ’ έτος.
Απόσπασμα από το βιβλίο, «Γρηγορίου Παλαμά έργα 10», των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς». Εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, σχόλια Παναγιώτης Χρήστου.
Επιμέλεια: Στ.Κ.