Agioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis ThessalonikisAgioi tis Thessalonikis
Τιμάται στις 2 Νοεμβρίου
Ο Άγιος Αντώνιος καταγόταν από την Αίγινα και ήταν συγγενής της Αγίας Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη.
Ως νεαρός ο Αντώνιος ήταν ιδιαίτερα φιλομαθής και έτσι, απέκτησε ευρεία παιδεία, ενώ εκείνα τα χρόνια έγινε και μοναχός.
Με τα εφόδια αυτά προσέλαβε στη συνέχεια και «υψηλή δογματική πανοπλία». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της μητροπόλεως Δυρραχίου.
Η αλληλογραφία που είχε με τον Θεόδωρο τον Στουδίτη φανερώνει την ιδιαίτερη εκτίμηση που είχε προς αυτόν ο Άγιος Θεόδωρος. Πολύ πιθανόν οι δύο Άγιοι να συνδέθηκαν φιλικά μεταξύ τους κατά την εξορία του Αγίου Θεοδώρου στη Θεσσαλονίκη.
Τους διωγμούς, όμως, βίωσε και ο Άγιος Αντώνιος, αφού τόλμησε ενώπιον του εικονομάχου αυτοκράτορα Λέοντα Ε’, να εκφωνήσει λόγο υπέρ των αγίων εικόνων.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί σκληρά βασανιστήρια, τα οποία του δημιούργησαν ανίατες πληγές που του κλόνισαν την υγεία. Επιπλέον καταδικάστηκε σε εξορία και απώλεσε την αρχιεπισκοπική του έδρα.
Η αποκατάστασή του έγινε μετά από 20 χρόνια, όταν εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.
Παρ’ όλα αυτά η ποιμαντορία του στη Θεσσαλονίκη δεν διήρκεσε για πολύ καιρό. Στο μεταξύ, όμως, πρόλαβε να χαρεί για λίγους μήνες την Αναστήλωση των Εικόνων, για τις οποίες είχε μαρτυρήσει.
Ο Άγιος Αντώνιος εκοιμήθη στις 2 Νοεμβρίου του 844.
Ιδιαίτερα σημαντικό τεκμήριο της αγιότητος του, πέραν από την ομολογιακή και μαρτυρική του κακοπάθεια υπέρ των αγίων εικόνων, αποτέλεσε η ανεύρεση του ιερού του λειψάνου σε αφθαρσία 46 χρόνια μετά τον ενταφιασμό του.
Κείμενο: Στ. Κ.