Τιμώνται στις 16 Ιουλίου
Ο Άγιος Αναστάσιος, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης τον αρχιεπίσκοπο Ρούφο το 434.
Με επιστολές του ο πάπας Σίξτος Γ’ (432-440) το 435 υπενθυμίζει ότι ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Αναστάσιος αποτελεί παπικό βικάριο και ως εκ τούτου πρέπει να τον υπακούουν. Εκκλησιαστικά τότε η Θεσσαλονίκη ανήκε στην Εκκλησία της Ρώμης και ο αρχιεπίσκοπός της ήταν εκπρόσωπος (βικάριος) του πάπα Ρώμης.
Η πρώτη επιστολή στάλθηκε στον επίσκοπο Κορίνθου Περιγένη και η δεύτερη σε σύνοδο που επρόκειτο να συνέλθει στη Θεσσαλονίκη και επαναλαμβάνει τα δικαιώματα που οι προκάτοχοί του πάπες, παραχώρησαν στον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης ως βικάριο του παπικού θρόνου.
Αντίστοιχη επιστολή στον Αναστάσιο έστειλε και ο πάπας Λέων Α’ (440-461) για τη διένεξή του με τον μητροπολίτη Παλαιάς Ηπείρου Αττικό στην οποία επικύρωνε τα δικαιώματα του αρχιεπισκόπου Αναστασίου.
Πάντως, στη Δ’ Οικουμενική Σύνοδο που συγκλήθηκε στη Χαλκηδόνα το 451 δεν συμμετείχε αυτοπροσώπως ο αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος και στο πρώτο τμήμα της Συνόδου υπογράφει ως τοποτηρητής του ο Ηρακλείας Κυντίλος.
Στο τρίτο τμήμα της Συνόδου (13 Οκτωβρίου) τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης που πλέον ήταν ο Ευξίθεος (ή Ευδόξιος) -ο οποίος διαδέχθηκε τον Αναστάσιο μετά την κοίμησή του- αντιπροσώπευσε ο πρεσβύτερος Ανδρέας.