Τιμάται στις 14 ή 15 Οκτωβρίου
Ο Όσιος γεννήθηκε το 823/4 στο χωριό Οψός της περιοχής των Γαλατών της Άγκυρας. Από ηλικία επτά ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και ζούσε με τη μητέρα του και τις δύο αδελφές του.
Στα 18 του χρόνια γράφτηκε στους στρατιωτικούς καταλόγους, αφού ήδη είχε αποκτήσει οικογένεια με μία κόρη. Αφού τέλειωσε τις στρατιωτικές υποχρεώσεις αποφάσισε πως ήθελε να ζήσει ως μοναχός που πάντα ποθούσε και γι’ αυτό κατέφυγε στο μοναστικό κέντρο τους Ολύμπου της Βιθυνίας.
Μοναχός έγινε στη Μονή Αντιδίου με το όνομα Ευθύμιος. Εκεί έζησε 15 χρόνια ως αναχωρητής και ακολούθως πήγε στο αυστηρό κοινόβιο των Πισσαδινών.
Επόμενος σταθμός του ήταν ο Άθωνας, στον οποίο πήγε το 859, έχοντας περιβληθεί το μεγάλο μοναχικό σχήμα. Με το πέρασμα του χρόνου ήλθε σε επαφή και με άλλους ερημίτες και μοναχούς και έτσι γύρω του σχηματίστηκε ένας πυρήνας μαθητών.
Το 865, ο Άγιος πήγε στη Θεσσαλονίκη και εκεί πεθύμησε να ζήσει την ιδιαίτερα ασκητική ζωή του στυλίτη και γι’ αυτό έφτιαξε έναν στύλο στα περίχωρα της πόλης. Επειδή, όμως, η άσκησή του αυτή δημιούργησε κοσμοσυρροή, αναγκάστηκε να επιστρέψει στον Άθωνα.
Στο Άγιον Όρος επέστρεψε ως ιερομόναχος, αφού ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης τον χειροτόνησε ιερέα. Στον Άθωνα αυξήθηκε πάρα πολύ ο αριθμός των ασκητών που ήθελαν να γίνουν μαθητές του. Γι’ αυτό και αναχώρησε από το Όρος μαζί με τους Ιωάννη Κολοβό και Συμεών.
Και πάλιν, όμως, επέστρεψε στον Άθωνα, αλλά όταν επιδεινώθηκε ο κίνδυνος από τους πειρατές, πήρε για μεγαλύτερη ασφάλεια τους μαθητές του και εγκαταστάθηκε στη Χαλκιδική, έξω από το χωριό Βραστά κοντά στον Πολύγυρο.
Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στο Άγιον Όρος είδε ένα όραμα ύστερα από το οποίο αποφάσισε να αναστηλώσει μια ερειπωμένη εκκλησία στο χωριό Περιστερά και να φτιάξει μοναστήρι.
Το νέο κοινόβιο εγκαινιάστηκε το 871.
Γύρω στο 884, ο Άγιος ήλθε σε επαφή με τους συγγενείς του και οι άντρες της οικογένειας έγιναν μοναχοί στο μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, ενώ οι γυναίκες αποτέλεσαν τον πυρήνα του γυναικείου μοναστηριού που ιδρύθηκε.
Ο ίδιος για μια ακόμη φορά επέλεξε την τραχιά ζωή του στυλίτη, αλλά και πάλι την εγκατέλειψε, λόγω του κόσμου που τον επισκεπτόταν. Ησυχαστικό καταφύγιο βρήκε σε δυσπρόσιτα μέρη του Άθωνα, όπου έγινε ξανά πόλος έλξης για πολλούς μοναχούς.
Γνωρίζοντας ο Άγιος ότι πλησιάζει το τέλος του, αναχώρησε στις 7 Μαΐου του 898 με έναν μαθητή του και πήγε στο νησί Ιερά*, όπου εκοιμήθη στις 15 Οκτωβρίου.
Το ιερό του λείψανο μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο του επόμενου έτους στη μονή της Περιστεράς που είχε ιδρύσει.
* Πολύ πιθανόν να πρόκειται για το ακατοίκητο νησί Γιούρα των Βορείων Σποράδων.
Κείμενο: Στ.Κ.