Τιμάται στις 5 Ιουλίου
Ο νεομάρτυρας Κυπριανός καταγόταν από το χωριό Κλητζός της επαρχίας Λητζάς των Αγράφων. Ο Άγιος, αφού έγινε μοναχός και χειροτονήθηκε ιερέας, μετά πήγε στο Άγιον Όρος, όπου εγκαταστάθηκε στο κουτλουμουσιανό κελί του Αγίου Γεωργίου.
Όταν άναψε μέσα του η φλόγα του μαρτυρίου, το εξομολογήθηκε σε αγιορείτες πατέρες οι οποίοι όμως δεν τον ενθάρρυναν ούτε του έδωσαν ευλογία να προχωρήσει. Εντούτοις, ο ίδιος πήγε στη Θεσσαλονίκη και στον τούρκο δικαστή χλεύασε την μωαμεθανική θρησκεία και ομολόγησε την πίστη του.
Όταν ο δικαστής τον άκουσε, είπε στους ομόθρησκούς του που βρίσκονταν εκεί: «Μην τον ακούτε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί είναι παράφρονας». Στη συνέχεια διέταξε να τον δείρουν και να τον διώξουν.
Στενοχωρημένος για την αποτυχημένη απόπειρά του, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να παρουσιαστεί μπροστά στον Βεζίρη.
Μπήκε, λοιπόν, στην αίθουσα στην οποία ο βεζίρης δίκαζε διάφορες υποθέσεις, σπρώχνοντας, για να φτάσει όσο πιο γρήγορα μπροστά του. Όταν κατάλαβαν οι φρουροί περί τίνος επρόκειτο, τον οδήγησαν θυμωμένοι μπροστά στον βεζίρη.
Ο Κυπριανός άρχισε να τον νουθετεί να αλλάξει θρησκεία και να γίνει Χριστιανός, για να σώσει τη ψυχή του. Ο βεζίρης θαύμασε τη γενναιότητά του και στη σύντομη συνομιλία που είχε μαζί του προσπάθησε με κολακείες και δωροδοκίες να τον πείσει να αρνηθεί την πίστη του.
Επειδή δεν τα κατάφερε, τον έστειλε στον μουφτή, ο οποίος κατείχε το δίκαιο και τους νόμους.
Ο μουφτής, πριν ακόμη τελειώσει ο Άγιος τις κατηγορίες του εναντίον του μωαμεθανισμού, τον διέκοψε και τον καταδίκασε σε θάνατο διά απαγχονισμού.
Το μαρτύριο ορίστηκε να γίνει στη συνοικία του Φαναρίου, για να ντροπιάσουν, τάχα, τους Χριστιανούς και του μοναχούς που έμεναν σ’ εκείνη την περιοχή.
Ο Κυπριανός με ιδιαίτερη χαρά και ευφροσύνη έτρεχε, για να φτάσει στον τόπο του μαρτυρίου. Ο απαγχονισμός του ιερομάρτυρα Κυπριανού έγινε έξω από την πόρτα του πατριαρχικού ναού.
Πριν τον απαγχονισμό του ευχαρίστησε, πρώτα, τον Θεό που τον αξίωνε να συγκαταριθμηθεί ανάμεσα στους μάρτυρες.
Κείμενο: Στ.Κ.