Αγίου Γρηγορίου Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης
Ομιλία ΜΣΤ΄(46)
Στο ευαγγέλιο της τρίτης Κυριακής του Λουκά που έχει θέμα το παιδί της χήρας που αναστήθηκε από τον Κύριο
Όπου γίνεται θέμα και για το ότι πρέπει να είμαστε συγχωρητικοί και στοργικοί προς αλλήλους
(απόσπασμα)
[…]
11 Επειδή δε όχι μόνο ελεηθήκαμε και τόσες πολλές ευεργεσίες εδεχθήκαμε από τον Θεό, όσες δεν είναι δυνατό ούτε ν’ απαριθμήσωμε, αλλά και εγγυήσεις επήραμε από αυτόν πάλι ότι θα λάβωμε την ανταπόδοσι με μέτρο καλό και ηλεγμένο της προς τους αδελφούς ευποιίας μας, γιατί δεν τρέχομε προς αυτήν με όλη μας τη δύναμι;
Γιατί δεν παραδίδομε και την ίδια την ζωή χάριν αλλήλων, αν χρειασθή, κατά μίμησι του Δεσπότη για να λάβωμε από αυτόν αντάλλαγμα την αιώνια ζωή;
Και όμως και τούτο είναι χρέος μας, αν και ίσως όχι προς αλλήλους, αλλά προς αυτόν που έσβησε τον εαυτό του σε θάνατο για μας, όχι μόνο για λύτρο, αλλά και για παράδειγμα και για έμπρακτη διδασκαλία, ασυγκρίτως υψηλότερη από κάθε έργο και λόγο και νου.
Διότι, λέγει «για τούτο απέθανε ο Χριστός για χάρι μας, αφήνοντας σε μας υπογραμμό, για να ακολουθήσωμε τα ίχνη του και να είμαστε έτοιμοι, αν χρειασθή, να θυσιάσωμε και την ψυχή μας», σ’ εκπλήρωσι των εντολών του· διότι έτσι θα μετάσχωμε και της ζωής και βασιλείας που διαρκεί σ᾽ αυτόν αιωνίως, συζώντας με αυτόν αϊδίως και συνδοξαζόμενοι.
Βλέπετε τούτον τον Μυροβλύτην*, του οποίου αρχίσαμε σήμερα να προεορτάζωμε τη μνήμη της ιεράς μαρτυρίας;
Έχυσε το αίμα του σώματός του εκουσίως υπέρ του Χριστού, και γι’ αυτό το κατέστησε αέναη και ανεξάντλητη πηγή πολυειδών θαυμάτων, αγιασμού ψυχής και σώματος, ευωδεστάτου και ιερωτάτου μύρου, μολονότι η μεν ψυχή του Μεγαλομάρτυρος έχει τώρα δικαίως λάβει την αΐδια και αναλλοίωτη δόξα στους ουρανούς μαζί με τους αγγέλους, το δε σώμα δεν είναι σαν υπογραμμός και τύπος και σύμβολο προς την θειοτάτη και ουράνια δόξα που πρόκειται ν’ αποκαλυφθή γύρω από αυτό στο μέλλον· εάν δε ο υπογραμμός και ο τύπος είναι τέτοιος, τι θα είναι εκείνο το μελλοντικό τέλος;
12 Είθε κι’ εμείς με τις πρεσβείες του ανάμεσα στους μάρτυρες Μυροβλύτη, όπως μεταλαμβάνομε εδώ του προχεομένου από αυτόν θείου τούτου μύρου, έτσι και τότε να γίνωμε θεωροί και μέτοχοι της θείας εκείνης δόξας με τη χάρι και φιλανθρωπία του ενδοξαζομένου διά των μαρτύρων του Ιησού Χριστού του επάνω από όλα Θεού, στον οποίο πρέπει κάθε δόξα στους απεράντους αιώνες. Γένοιτο.
* Τα προεόρτια μνήμης του αγίου Δημητρίου ήρχιζαν τη δεύτερη Κυριακή πριν από την κυρίως εορτή (26 Οκτωβρίου).
Απόσπασμα από την 46η ομιλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, όπως δημοσιεύεται στον τόμο, «Γρηγορίου Παλαμά, έργα 11» των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς».