Αρχιμανδρίτης Συμεών Κραγιόπουλος
Αι περί ιερωσύνης απόψεις του Αγίου Συμεών αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης
Πρώτα θα ήθελα να εκφράσω τη μεγάλη μου χαρά για όσα γίνονται αυτές τις μέρες προς τιμήν του εν Αγίοις Πατρός ημών Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, τον οποίο συμπαθώ και τιμώ ως Άγιο μέσα στην καρδιά μου από τα φοιτητικά μου ακόμη χρόνια. Ύστερα θα ήθελα να εκφράσω τις ταπεινές ευχαριστίες μου προς τον Παναγιώτατο [μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β’] που η πατρική του αγάπη κάθε τόσο μας κάνει αυτές τις ευλογημένες εκπλήξεις. Αυτή τη φορά μας συνήγειρε στο δίκαιο πανηγυρισμό του Αγίου Συμεών.
Το θέμα μου είναι «Αι περί ιερωσύνης απόψεις του Αγίου Συμεών». Ο Άγιος Συμεών, που ασχολήθηκε λίγο πολύ με όλα τα θέματα, δεν παρέλειψε να εκφράση τις απόψεις του και για το θέμα της ιερωσύνης. Αυτές τις βρίσκομε σε πολλά από τα έργα του, αλλά κυρίως στον ειδικό περί ιερωσύνης λόγο.
Είναι αδύνατο, βέβαια, να παρουσιάση κανένας αυτές τις απόψεις στη διάρκεια μιας ανακοινώσεως. Γι’ αυτό θα περιορισθώ σε τρία χαρακτηριστικά σημεία, που ιδιαίτερα τονίζει και διασαφηνίζει ο Άγιος: α) Η Ιερωσύνη είναι η συνέχεια του έργου του Χριστού, β) Όλα τα της ιερωσύνης εξαρτώνται από τον Επίσκοπο, και γ) Σύγκρισις μεταξύ ιερέως και μοναχού.
Η ιερωσύνη είναι η συνέχεια του έργου του Χριστού
Κατά τον Άγιο Συμεών είναι μεγάλη τιμή να αξιωθή κανείς να λάβη την ιερωσύνη. Αξιώθηκες, λέγει στην επιστολή του προς το μοναχό κληρικό, να γίνης διάκονος Χριστού και λειτουργός και θεωρός των μυστηρίων και κοινωνός και κήρυξ του Ευαγγελίου. Τώρα ανεμπόδιστα και άμεσα βλέπεις το θείο φως. Και όχι διά μέσου Σεραφείμ, δηλ. ιερέως, μεταλαμβάνεις, αλλά συ ο ίδιος είσαι Σεραφείμ, διά της ιερωσύνης, και είσαι οδός και οδηγός των άλλων προς το φως.
Είσαι Χερουβείμ και βλέπεις διά των μυστηρίων αυτόν που βλέπει τα πάντα.
Είσαι Σεραφείμ πυρφόρος κρατώντας τον ζωντανό άνθρακα.
Είσαι θρόνος, γιατί αναπαύεται σε σένα ο πανταχού παρών.
Είσαι άγγελος, ως υπηρέτης του Θεού και λειτουργός.
Και ό,τι κάνουν οι άγγελοι στον ουρανό, τούτο τελείς και συ κάτω στη γη, γιατί έτσι θέλησε ο τεχνίτης των όλων, να τελήται μία και η αυτή λειτουργία άνω και κάτω.
Αυτό που έκανε ο Κύριος διά της ενανθρωπήσεώς Του άπαξ, γίνεται συνεχώς διά της ιερωσύνης. «Ωράθη ουν και πάλιν ως ευδόκησε καθοράται. Και αυτόν δέδωκεν ημίν, και υπέρ ημών και τα νυν αύθις δίδωσι». Και του έργου αυτού λειτουργοί και υπηρέται και μύσται είναι οι ιερείς.
Τι ανώτερο και υψηλότερο απ’ αυτό;
Ως υπηρέται των μυστηρίων, οι ιερείς έλαβαν αξία υψηλότερη και από τους αγγέλους. «Ω της χρηστότητος του Δεσπότου! ος πάντα περιέχει, και απερίληπτος, εν τόπω δι’ ημάς ο αναφής κατεχόμενος· ο αόρατος εν αισθήσει· ο νοΐ ακατάληπτος τοις θνητοίς μετεχόμενος δι’ ημών τε των της ταπεινής και παραπεπτωκυίας φύσεως, διά της δεδομένης ημίν ιερωσύνης, ω του θαύματος! τοις μυστηρίοις γινόμενος και φαινόμενος και διδόμενος, και φερόμενος, και χορηγούμενος, και οικιζόμενος, και ενδυόμενος, και οργιζόμενος, και καταλλαττόμενος, και ιλεούμενος, και μεταλαμβανόμενος. Τι καινότερον των τοιούτων; τι μείζον αγαθόν προς ανθρώπους; τις δύναμις υπερτέρα; τις εξουσία μείζους πλουτούσα χάριτας; Ιδού ο χους ημείς και πηλός τε και σκώληξ, εξουσίαι και δυνάμεις ορώμεθα· μάλλον δε και πλείω τούτων δυνάμενοι τη της ιερωσύνης δυνάμει. Και πλάσται γάρ της κρείττονος πλάσεως τω βαπτίσματι και τοις λοιποίς μυστηρίοις· και Θεού υιών πατέρες, και θέσει θεών ενεργοί, και αμαρτίας αναιρέται, και ελευθερωταί ψυχών, και λύται δεσμών αιωνίων, και παραδείσου κλειδούχοι, και τα Θεού δυνάμενοι και αυτού δεικνύμεθα συνεργοί προς σωτηρίαν ανθρώποις» (Migne PG 155 στ. 956 BCD-957 AB).
Ο Άγιος Συμεών θεμελιώνει την ιερωσύνη στο πρόσωπο του Χριστού και στο έργο του. Ο Χριστός ενηνθρώπησε για να σώση τον άνθρωπο. Αλλά επειδή δεν ήταν δυνατό να μένη ο σαρκωθείς πάντοτε με ημάς, γιατί μετά το επιτίμιο που δόθηκε στον Αδάμ η ανθρώπινη φύσι έλαβε όρο ζωής, και επειδή δεν ήταν δυνατό, αφού αθανάτισε διά του θανάτου τη σάρκα, να φαίνεται πάλι στους θνητούς και μάλιστα στους ασεβείς και αμαρτωλούς ανθρώπους και να ενεργή την ανάπλασί τους, γιατί αυτό θα ήταν ανάξιο του θείου και αφθάρτου και αλήπτου εκείνου σώματος, γι’ αυτά και άλλα ανελήφθη στους ουρανούς.
Όμως εμείς οι σωζόμενοι έχομε ανάγκη του σώζοντος. Για τούτο αυτός (ο Κύριος) έδωκε τη χάρι της σωτηρίας πάλι σε ανθρώπους της δικής μας φύσεως, που είναι ομοιοπαθείς και έχουν ανάγκη και αυτοί σωτηρίας, όπως και όταν θέλησε ο ίδιος να σώση τον άνθρωπο, άνθρωπος έγινε πάλι και όχι άγγελος, και δεν έδωκε αυτή τη χάρι στους αγγέλους.
Έτσι αποκατέστησε σωτήρας αντ’ αυτού και πλάστας ψυχών και οδηγούς προς τον ουρανό και φως και ζωή και πατέρας και ποιμένας και φύλακας τους ιερείς και τους επλούτησε με τη δική του δύναμι, όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για τους άλλους. Γι’ αυτό, προτρέπει ο Άγιος Συμεών, ας φροντίσουμε οι ιερείς να φανούμε άξιοι του ύψους του μυστηρίου, όπως αρμόζει σε εκείνους που αξιώθηκαν επί της γης να έχουν δύναμι και χάρι Θεού.
Συνεχίζεται
Απόσπασμα από το βιβλίο της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, «Πρακτικά Λειτουργικού Συνεδρίου εις τιμήν και μνήμην του εν Αγίοις Πατρός ημών Συμεώνος Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Θαυματουργού 15.9.81», έκδοση Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης, 1983.
Επιμέλεια: Στ.Κ.