Τιμάται στις 9 Σεπτεμβρίου
Ο Άγιος Ρούφος, ο «πάνσοφός τε και παντέλειος», όπως τον χαρακτήρισε ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, διετέλεσε επίσκοπος Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο 406/7-434 και είναι ένας εκ των Πατέρων της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου.
Παρ’ όλα αυτά δεν έλαβε μέρος ο ίδιος και υπογράφει ως τοποτηρητής του ο επίσκοπος Φιλίππων Φλαβιανός.
Ο Άγιος Ρούφος δέχθηκε επιστολές παπών των οποίων το περιεχόμενο έχει βαρύνουσα σημασία για την εκκλησιαστική ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Όπως αναφέρει ο Συμεών Πασχαλίδης στο σχετικό λήμμα για τον Άγιο Ρούφο στον δεύτερο τόμο του Αγιολογίου της Θεσσαλονίκης, «Με την επιστολή του πάπα Ιννοκεντίου (402-417) στις 17 Ιουνίου του 412, ιδρύεται τυπικώς το Βικαριάτο της Θεσσαλονίκης και καθορίζονται τα καθήκοντα του παπικού βικαρίου, δηλαδή του εκάστοτε επισκόπου Θεσσαλονίκης».
Ο Συμεών Πασχαλίδης αναφέρει, επίσης, πως, «Ο επίσκοπος Ρούφος υπήρξε στενός φίλος, ομόφρων και υποστηρικτής του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας στον αγώνα του κατά του Νεστοριανισμού. Προς αυτόν απευθύνονται δύο επιστολές του Κυρίλλου, οι οποίες αναφέρονται στα γνωστά δογματικά προβλήματα αυτής της περιόδου και στα εκκλησιαστικά δρώμενα που σχετίζονται με αυτά».
Ο επίσκοπος Φιλίππων Φλαβιανός ο οποίος υπογράφει ως τοποτηρητής του επισκόπου Θεσσαλονίκης Ρούφου στις συνεδρίες της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου του 431 στην Έφεσο αναφέρει το εξής: «Φλαβιανού Φιλίππων, επέχοντος και τον τόπον Ρούφου του ευλαβεστάτου επισκόπου της Θεσσαλονικεών».
Το 435 τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Θεσσαλονίκης ο Αναστάσιος, εκ των Πατέρων τη Δ’ Οικουμενικής Συνόδου.
Διασκευή: Στ.Κ.